Podjęcie decyzji o założeniu gabinetu lekarskiego to nie tylko dokonanie wpisu w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą czy też znalezienie i wyposażenie odpowiedniego lokalu. To także podjęcie decyzji co do formy prowadzenia gabinetu lekarskiego.
O tym dziś Wam opowiem – nie będzie medyczno-prawnie, lecz gospodarczo-prawnie 🙂
Gabinet lekarski możesz prowadzić w formie:
- jednoosobowej działalności gospodarczej;
- spółek:
- cywilnej;
- jawnej;
- partnerskiej.
Dlaczego wspominam o właśnie tych formach?
Praktyka lekarska, która dopiero powstaje nie wymaga od razu zakładania spółki komandytowej, komandytowo-akcyjnej czy też spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Formy, o których wcześniej wspomniałam umożliwią sprawne prowadzenie gabinetu lekarskiego, a wraz z rozwojem będą mogły przekształcić się w inne spółki.
Jednoosobowa działalność gospodarcza
Jest to najbardziej powszechna forma prowadzenia działalności gospodarczej – w tym gabinetu lekarskiego. Wymaga wpisu w Centralnym Rejestrze Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jej założenie jest proste i odbywa się w formie elektronicznej.
Można wybrać sposób rozliczenia się podatkowego, podstawę płatności składek na ubezpieczenie społeczne (np. ulga na start). Niewątpliwą zaletą tej formy jest łatwość założenia oraz prowadzenia. Jednak są i wady tego rozwiązania.
Oprócz tego, że organizacja działalności spoczywa na Twoich barkach – a masz przecież obowiązki wobec pacjentów, należy pamiętać o jednym, moim zdaniem dość istotnym.
Jako jednoosobowy przedsiębiorca odpowiadasz za zobowiązania powstałe w związku z prowadzeniem działalności całym swoim majątkiem.
Jeżeli powstają jakiekolwiek zaległości, wierzyciele będą mogli żądać ich uregulowania z Twojego majątku, mimo że powstały w związku z prowadzeniem gabinetu lekarskiego.
Spółki jako formy prowadzenia gabinetu lekarskiego
Spółka cywilna
Jeżeli chcesz założyć gabinet lekarski razem z innym lekarzem możesz rozważyć założenie spółki cywilnej. I od razu mała, ale bardzo istotna uwaga – spółka cywilna to tak naprawdę umowa zawierana pomiędzy wspólnikami (będącymi przedsiębiorcami), po to aby razem osiągać pewne gospodarcze cele (czyli wspólnie prowadzić działalność działalność gospodarczą).
Podstawą relacji jest umowa pomiędzy wspólnikami, która określa zasady działania spółki. Każdy ze wspólników czyni na rzecz spółki wkład. Wkład może polegać na wniesieniu własności (np. niezbędnego wyposażenia), innych praw czy też świadczeniu usług.
Zawarcie umowy spółki cywilnej nie zwalnia z ponoszenia odpowiedzialności za zobowiązania spółki przez wspólników.
Warto wskazać, że każdy ze wspólników jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw gabinetu działającego w takiej formie. Oczywiście, w treści umowy możecie uregulować, że podjęcie niektórych decyzji wymaga zgody wszystkich wspólników.
Podobnie rzecz się ma z udziałem każdego ze wspólników w zyskach oraz stratach związanych z prowadzoną działalnością. Należy wskazać, że wspólnik może wystąpić ze spółki, a wtedy jego wkład powinien być rozliczony.
Dodać wypada, iż spółka cywilna może zostać rozwiązana przez wspólników, w niektórych przypadkach przez sąd. Chcę podkreślić, że ustawowe rozwiązania są pewnymi podstawami, które można modyfikować.
Spółka jawna
Uregulowano ją w kodeksie spółek handlowych. Umowę zawrzesz ze swoim wspólnikiem także przy użyciu wzorca umowy zamieszczonego w systemie teleinformatycznym.
Umowa spółki jawnej musi zawierać następujące elementy:
- firmę i siedzibę spółki (z oznaczeniem spółka jawna);
- określenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość;
- przedmiot działalności spółki;
- czas trwania spółki jeśli jest oznaczony.
Spółka powstaje z momentem jej wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka jawna posiada majątek, który składa się z wkładów wniesionych przez wspólników jak też mienie nabyte przez spółkę w czasie jej trwania.
Warto zwrócić uwagę na to, że wszyscy wspólnicy mają prawo do reprezentowania spółki. Przy czym umowa spółki może modyfikować zasady tej reprezentacji.
Odnosząc się do prowadzenia spraw spółki warto wskazać na kilka kwestii. Pierwszą z nich jest to, że nie można wyłączyć wspólników od prowadzenia spraw spółki i przekazać tę kompetencję osobie trzeciej.
Można natomiast w umowie ustalić jakie sprawy wymagają zgody wszystkich wspólników. Można także wyznaczyć jednego lub kilku wspólników do prowadzenia tych spraw – wówczas pozostali są wyłączeni od tych spraw.
Jeśli chodzi o wkłady to mogą one przybrać formę przeniesienia lub obciążania własności rzeczy lub innych praw, a także na dokonaniu innych świadczeń na rzecz spółki. Do spółki można wnieść także wkład niepieniężny.
W spółce jawnej pojawia się pojęcie udziału kapitałowego odpowiadającego wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. Co do zasady, każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zysku i stracie. W umowie można danego wspólnika zwolnić od udziału w stratach spółki.
Ważne jest to, że wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Jeśli w wyniku straty poniesionej przez spółkę uszczuplił się wkład wspólnika, zysk przeznacza się na jego pokrycie. Ponadto można żądać odsetek od udziału kapitałowego w wysokości 5% rocznie – nawet gdy spółka poniosła stratę.
Prowadząc ze wspólnikami gabinet lekarski nie możesz prowadzić konkurencyjnej działalności, chyba że uzyskasz na to zgodę pozostałych wspólników. Spółkę jawną mogą rozwiązać wspólnicy lub sąd.
Spółka partnerska
Ten typ spółki jest zarezerwowany dla wolnych zawodów, takich jak lekarz czy lekarz dentysta. Oznacza to, że partnerami w takiej spółce mogą być tylko osoby fizyczne posiadające uprawnienia do wykonywania wolnego zawodu.
Umowa spółki partnerskiej składa się z większej liczby niezbędnych elementów, tj.:
- przedmiot działalności spółki;
- nazwiska i imiona partnerów, którzy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki (jeżeli jeden albo większa liczba partnerów zgodzi się na ponoszenie odpowiedzialności tak jak wspólnik spółki jawnej);
- w przypadku, gdy spółkę reprezentują tylko niektórzy partnerzy, nazwiska i imiona tych partnerów;
- firmę i siedzibę spółki (z oznaczeniem np. spółka partnerska);
- czas trwania spółki, jeśli jest oznaczony;
- określenie wkładów wnoszonych przez każdego partnera i ich wartość.
Umowa obligatoryjnie zawiera się na piśmie pod rygorem nieważności.
Warto poświęcić chwilę zarządowi spółki partnerskiej oraz odpowiedzialności.
Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu oraz za zobowiązania spółki będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych przez spółkę na podstawie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego, które podlegały kierownictwu innego partnera.
Jeśli chodzi o prowadzenie spraw spółki to może to czynić zarząd lub sami partnerzy. W skład zarządu musi wchodzić co najmniej jeden partner. Spółka może reprezentować każdy z partnerów.
Czytaj też: Regulamin organizacyjny gabinetu lekarskiego
Przy czym można pozbawić partnera prawa do reprezentowania spółki tylko z ważnych powodów uchwałą powziętą większością 3/4 głosów w obecności 2/3 ogólnej liczby partnerów.
W pozostałym zakresie do spółki partnerskiej stosujemy przepisy dotyczące spółki jawnej.
Pokrótce przedstawiłam Wam formy prowadzenia gabinetu lekarskiego, które są odpowiednie na początkowym etapie Waszej działalności. Potrzebujesz pomocy w wyborze formy – napisz, wspólnie znajdziemy optymalne rozwiązanie.
Jeśli macie pytania dotyczące form prowadzenia gabinetu lekarskiego – dajcie znać w komentarzach 🙂
*****
Czytaj także
Marketing gabinetu lekarskiego
Rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą – dlaczego jest tak ważny
{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }